Organ to pojęcie znane nam z prawa, czy też administracji. Jest to podmiot, który został specjalnie wyodrębniony, aby wykonać określone zadania, natomiast podstawą jego działania są pewne normy zewnętrzne oraz wewnętrzne. Mogą one zostać stworzone na potrzeby organizacji rządowych lub też pozarządowych. Najczęściej kojarzony jest jednak z państwem. Organy są niezbędne, aby organizacje mogły funkcjonować w sposób należyty, pomagały zawierać umowy oraz stanowić nowe prawa. Jeśli istnieje jakaś sformalizowana zbiorowość, to nie może się obyć bez jakichś organów. W państwie demokratycznym, kiedy powstaje jakieś dobrowolne zrzeszenie, najważniejszym organem będzie tu walne zgromadzenie. Najczęściej organy posiadają wspólną dla siebie kompetencję, jaką jest zarządzanie, kontrola oraz nadzór lub też samo reprezentowanie podmiotu, w którym się znajduje. Jeśli w zrzeszeniu dobrowolnym nie został utworzony żaden organ, a osoba zarządzająca jest osobą ułomną, wtedy musi zostać przydzielony kurator. Nadzór administracyjny ma swoją szczególną formę, jeśli chodzi o administrację publiczną. Polega to na możliwości ingerowania w działalność danego organu, a konkretniej w sprawy podmiotu nadzorującego. Dzięki temu można między innymi pociągnąć do odpowiedzialności osoby, które nie działają zgodnie z przyjętymi prawami. Można również nakazać organom naprawienie konkretnych nieścisłości, uchybień. Jeśli nakazy nie zostaną wykonane można zagrozić osobom pracującym karą dyscyplinarną. Nadzorowanie pełni również funkcję zatwierdzania uchwał. Nadzór regulują określone przepisy prawne. Powinny one określać sposób, zakres oraz skutki nadzoru. Organ nadzorujący bierze, więc odpowiedzialność za działanie podmiotów nadzorujących. Organy administracji nie mogłyby funkcjonować w sposób należyty, gdyby nie pełniono nad nim żadnego nadzoru, mielibyśmy do czynienia z jeszcze większą korupcją i brakiem jakiejkolwiek dyscypliny. Nadzór jest sprawowany również w polskiej administracji, aczkolwiek nie zawsze daje wymagane efekty.

Administracja jest dziedziną, gdzie głównym narzędziem działania są urzędy oraz realizowanie zamierzeń. Jeśli chodzi o administrację, to pojęcie to jest nam powszechnie znane. Jednak często trudne do zdefiniowania w teorii. Administracja jest bowiem działalnością organizatorską, którą realizuje się poprzez urzędy. Obejmuje ona sprawy związane ze społeczeństwem, natomiast musi być regulowana przez pewne normy prawne. Może to być jednak pojęcie związane również z zarządzaniem spraw osobistych przez jednostki prywatne lub też zarządzanie przedsiębiorstwem. Jest to system, który stanowi pewien zbiór instytucji, które wspólnie ze sobą współpracują. Źródeł tworzenia się administracji musimy dopatrywać się już w starożytności, a dokładniej w Egipcie lub Persji. Jednakże własny zarząd posiadały również Aztekowie, Majowie, czy też Chińczycy oraz Żydzi. Właściwie każde państwo posiadało jakieś struktury rządowe. W średniowieczu ważną administracją społeczną był Kościół. Organizował on między innymi szkolnictwo, szpitale oraz wszelkiego rodzaju przytułki dla biednych i bezdomnych. W monarchii absolutnej administracja nie znała pojęcia obywatel. Administrację publiczną stanowią organy zawisłe, które są przyjęte oraz realizowane przez państwo. Związane jest również z samorządami, poprzez które administracja zaspokaja potrzeby zarówno indywidualne, jak i zbiorowe. Je istnienie wynika z współżycia ludzi w społeczeństwie. Jest to także część struktury państwowej i obejmuje ludzi, którzy są w niej zatrudnieni oraz spełnia ona zadania publiczne, indywidualne, jak i zbiorowe. Administracja publiczna składa się na wiele innych części administracji, stanowiących pewną strukturę. To nie tylko sprawy publiczne, ale również rządowe, samorządowe oraz państwowe. Stanowi ona organ, który pomaga w określeniu zadań i celów pozostałych rodzajów administracji. Pojęciem tym zajmuje się szczegółowo historia administracji. Według niektórych pojęć administracja publiczna kształtuje życie całej wspólnoty według pewnego ustalonego planu. Nie obejmuje to udział społeczności w kierowaniu władzą. Bardziej kładzie się nacisk na władzą, która jest sprawowana nad człowiekiem.

Grupy interesów cechują się dużym stopniem zorganizowania. Ich głównym celem jest osiągnięcie korzystnych rozwiązań w sprawach, które rozstrzygają władze państwowe. Takie grupy bardzo często tworzą przedstawiciele danych zawodów, między innymi rolników, nauczycieli i lekarzy. Ponadto takie grupy chronią producentów, konsumentów i interesy potrzebujących. Do tych ostatnich mogą należeć osoby zamieszkujące biedne regiony, które potrzebują dotacji i subwencji na rozwój, mniejszości narodowe, ludzie niepełnosprawni oraz bezrobotni. Ostatnimi czasy bardzo popularne są grupy nacisku, które zabiegają o dbałość o środowisko i wychowanie proekologiczne. Grupy interesów prowadzą bardzo szeroką działalność. Polega ona na rozpowszechnianiu informacji na bieżące tematy, podsuwaniu nowych projektów ustaw, nakłanianiu polityków, urzędników i działaczy społecznych do podejmowania korzystnych decyzji oraz organizowaniu pikiet i manifestacji. Konstytucja Rzeczpospolitej Polski gwarantuje obywatelom wolność zrzeszania się i współdziałania. Stowarzyszenie to dobrowolne zjednoczenie obywateli o charakterze samorządnym i niezarobkowym. Ludzie jednoczą się w celu osiągnięcia pewnych celów. Przynależność jest dobrowolna nikt nie może być zmuszony do wstąpienia i wystąpienia ze stowarzyszenia. Wszystkie ważne informacje są zawarte w uchwalonym statucie. Należą do nich zasady członkostwa, warunki, struktura oraz władze organizacji. Stowarzyszenie uzyskuje osobowość prawną w chwili zarejestrowana w sądzie. Prawa i obowiązki dotyczą całego stowarzyszenia, a nie poszczególnych jednostek. Zmiany w zespole nie powodują zmian zasad działania organizacji. Jednym z najstarszych stowarzyszeń działających w Polsce jest Poznańskie Towarzystwo Przyjaciół Nauk, które funkcjonuje już ponad 150 lat. Stowarzyszenie realizuje różnorakie cele. Najczęściej dotyczą one działalności społecznej, kulturalnej i edukacyjnej. Organizacje te mogą prowadzić działalność gospodarczą i pozyskiwać z tego tytułu zysk, który nie może zostać podzielony między członków. Zarobione pieniądze są przeznaczane na realizacje celów określonych w statucie. Obecnie wyróżniamy dwa rodzaje stowarzyszeń. Pierwsze wymagają rejestracji w sądzie, ponieważ muszą posiadać osobowość prawną, natomiast drugie nie muszą spełniać tego wymogu i nazywane są zwykłymi. Związki zawodowe cechuje niezależność od państwa, samorządu oraz pracodawców. Ta organizacja społeczna ma wiele uprawnień. Do nich zaliczamy: udzielanie opinii o aktach prawnych dotyczących pracowników, kwestionowanie i stosowanie odpowiednich środków na wypadek, gdy podjęte uchwały państwowe są niekorzystne dla pracujących oraz kontrolę pracy ze szczególnym uwzględnieniem higieny i bezpieczeństwa miejsca, w którym wykonywany jest dany zawód. Ponadto bardzo ważną sprawą jest kwestia wynagrodzeń i sposobu ich przyznawania. Związki zawodowe walczą również o fundusze socjalne i mieszkaniowe oraz możliwość płatnych urlopów i najkorzystniejsze warunki rent i emerytów dla pracowników danych gałęzi produkcyjnych i usługowych. Jeśli, któreś z praw pracownika są nieprzestrzegane dochodzi do działań obronnych. Należą do nich rokowania, które przejawiają się rozmowami przedstawicieli związku zawodowego z pracodawcą. Jeśli ten sposób zawiedzie należy znaleźć bezstronnego mediatora, który będzie próbował doprowadzi do porozumienia miedzy stronami. Ostatecznością jest przerwanie wykonywanych prac i strajk.

Komisję nazywamy zespołem ludzi, którzy zostali wybrani z jakiegoś większego grona osób. Powoływana jest specjalnie, aby nadzorować wykonanie określonego zadania. Oczywiście zadanie może również zostać wykonane przez samą komisję. Powinna ona w sposób należyty wykonywać swoją pracę. Uważa się, że komisja jest podmiotem z wyższej rangi, ponieważ odpowiedzialność za wykonanie zadań spada na większą grupę osób, nie zaś na jedną lub dwie osoby. Powoływanie komisji ma na celu niwelowanie nieprawidłowości w działaniu. Komisja, poprzez swoją zróżnicowaną strukturę staje się bardziej reprezentatywna. Nadzór nad pracą całej komisji sprawuje specjalnie do tego powołany przewodniczący. Powoływanie takiej komisji jest normalne dla pracy większych posiedzeń, przykładem na to może być chociażby parlament. To z większego zarządu jest powoływana komisja. Ma ona reprezentować całe zgromadzenie i nadzorować nad przebiegiem wykonywania zadań. Komisja jest często zamiennie stosowana ze słowem urząd, gdzie również występuje często przewodniczący. System kancelaryjny to po prostu zasady postępowania w przedsiębiorstwie lub innej jednostce z dokumentami, które wpływają do firmy, są w niej wytwarzane oraz z niej wypływają. System ten obejmuje etapy od momentu rozpoczęcia całej sprawy, do momentu przekazania całej dokumentacji związanej z określonym zagadnieniem do archiwum jednostki. Zazwyczaj rozpatruje się trzy systemy kancelaryjne, którymi są system dziennikowy, bezdziennikowy oraz mieszany. Najczęściej stosuje się system dziennikowy. Został on wprowadzony w wieku XIX w zaborze rosyjskim oraz pruskim. Wtedy najważniejszy był dziennik badawczy, gdzie rejestrowało się wszystkie pisma. Od tego dziennika system ten odziedziczył swoją współczesną nazwę. W systemie tym istotne jest numerowanie kolejnych pism. W systemie bezdziennikowym cała procedura składowania pism jest o wiele prostsza. Dzięki niemu mogą zostać usunięte pewne komórki, między innymi registratura, gdzie część zadań zostaje przekazana określonym komórkom. Tu ważny jest wykaz akt. Historia administracji jest jedną z dziedzin administracji, jest również nauką. Opisuje ona zazwyczaj strukturę oraz zakres funkcjonowania określonych w państwie, w dziejach stanów administracji publicznej. Często rozpatruje także przyjęty na przestrzeni wieków system wartości oraz system prawny. Zwraca się uwagę na przyjęte cele oraz zadania, które w rzeczywistości zostały realizowane. Oczywiście nie należy zapominać o skutkach. Przez pryzmat historii jest rozpatrywany między innymi aspekt kulturowy, gospodarczy oraz polityczny administracji. Oczywiście nie są tu opisywanie ustroje państwa poprzez jakieś schematy, lecz raczej funkcjonowanie i strukturę całej administracji z określonym państwie. Tak więc możemy tym samym rozpatrywać funkcjonowanie Francji w okresie renesansu. Administracja publiczna często wiąże się z pojęciem ideologii, gdzie jest z tym ściśle związana. Dlatego też, chodzi tutaj o rozwój tychże organów na przestrzeni wieków. Kiedyś bowiem administracja była jedynie zarządzaniem krajem, dziś jest bardzo rozwinięta i skomplikowana.