Latarnia morska to nic innego, jak punkt nawigacyjny. Stanowi go charakterystyczna wieża, która zostaje umieszczona na brzegu lub też w wodzie. Często możemy je też spotkać na wodzie. Ma on na celu wysyłać specjalne świetlne znaki. W dawniejszych czasach rolę latarni pełniły po prostu rozpalone na brzegu ognie lub też uniesiony w górę rozpalony ogień wznoszony na żurawiu lub wzgórzu. Istnieje też radiolatarnia, która dodatkowo wysyła sygnał radiowy, co jest dodatkową pomocą. Podczas mgły niektóre latarnie wysyłają również sygnał dźwiękowy. Pewnego rodzaju latarnią są też wysyłane przez statki mniejsze sygnały świetlne, które są umieszczone na maszcie i wtedy nazywa się to stawą. Latanie morskie zaczęły powstawać już w starożytności, kiedy to żegluga była bardzo ważna. Pierwsze opisywane w literaturze latarnie powstały w 400 r. p.n.e. Najbardziej znaną latarnią była wówczas ta, umieszczona na wyspie Faros. Często za latarnię uważa się również światła nawigacyjne, które również umieszczone są na wieżach. Znak wodny inaczej znany jest pod nazwą filigran. Jest on widziany jedynie w przechodzonym świetle. Tworzone jest zazwyczaj w trakcie samego formowania papieru przed wszelkimi innymi zabiegami. Może być widoczny dzięki wielowarstwowej budowie kartki lub też za pomogą zagęszczania włókien. Dzisiaj jest on stosowany, aby zabezpieczyć druk. Kiedyś znak taki powstawał podczas czerpania papieru w sposób ręczny. Znak tez wówczas był wykonywany przy pomocy specjalnego drutu. W miejscu tworzenia znaku specjalnie tworzono cienką warstwę papieru, aby można go był zobaczyć wyłącznie pod światłem. W Polsce najstarszy znak to podwójny krzyż. Zwykle stanowiły pewne symbole, które miały swoje określone znaczenie. Z czasem jednak jego gatunek zaczął się zmieniać, technologia również, dzięki czemu stawał się bardziej rozbudowany. Z czasem, kiedy produkcja papieru stawała się prostsza, znaki wodne były bardziej stonowane i miały skomplikowane kształty, ciężkie do podrobienia. Stawało się tak, gdyż nie musiały być one już wykonywane ręcznie.

Zagrożenia to zjawisko wywołane działaniem siły przyrody, bądź człowieka, niektóre powodują, że poczucie bezpieczeństwa maleje, bądź zupełnie zanika. Bezpieczeństwo jest to ochrona tego, co wartościowe, co zapewnia przetrwanie i rozwój. Stąd bezpieczeństwo może mieć wymiar globalny, lokalny, oraz domowy. Jest potrzebą człowieka, podstawowym warunkiem jego bytu, decyduje o jakości życia, dobrym samopoczuciu. Obiekt naszych starań i dążeń. Zagrożenie dzielimy na naturalne, których powodem mogą być powodzie, mgły, opady, susze, pożary, huraganowe wiatry, wstrząsy sejsmiczne, trzęsienia ziemi, lawiny i osunięcia gruntu, mróz, odlodzenia i zaludnienia, erupcje wulkanów, epidemie wśród ludzi, zwierząt, oraz roślin. Zagrożenia mogą być wywołane działalnością człowieka, czyli zanieczyszczenia środowiska, oraz atmosfery, wylewanie ścieków do rzek i jezior, erozja gleb, niszczenie freonu, kominy, fabryki, spalanie plastików i szkła, oraz wypalania lasów. Są to zagrożenia w czasie pokoju, które nam grożą, którymi jesteśmy zagrożeni. Powodzie są nawalne i rozlewne. Te nawalne są mniejsze, gwałtowniejsze, powstają w górach poprzez intensywniejsze opady deszczu na małym obszarze, woda spływa do doliny rzecznej osiągając prędkość do 30 km/h, powodzie górskie do 60 km/h. rozlewne występują na dużym obszarze przez wiele dni, powodują olbrzymie straty gospodarcze. Przyczyn powstawania powodzi jest wiele. Między innymi powodzie są uzależnione od grawitacji, ponieważ spływają tylko ze zbocza (ukształtowanie terenu). Innymi przyczynami powodzi są intensywne, nadmierne opady, oraz roztopy. Aby chronić się przed nimi należy wspinać się na wyższe tereny. W domach gniazdka elektryczne powinny znajdować się pod sufitem. Nie przebywać w samochodzie, ponieważ woda pokrywa samochód. Po drugie jest pławny, przez pewien czas utrzymuje się na wodzie. Po trzecie w momencie, kiedy woda sięga połowy drzwi, samochód zaczyna tonąć. Poza tym koła odrywają się podłożą i woda unosi samochód. Ciśnienie wody jest duże, nie może otworzyć drzwi. Samochód zostaje zalany. Powodzie często doprowadzają do śmierci wielu osób. Powodują niszczenie budynków, domów, oraz plonów. Ludzie pozostają bez dachu nad głową, tracą dorobek swego życia. Często dochodzi do pożarów, w wyniku zwarcia elektrycznego, oraz wycieków benzyny z porwanych zbiorników. Przyczyną zagrożeń ekologicznych jest sam człowiek. Do zagrożeń środowiska miejskiego należą zanieczyszczenia powietrza w miastach, niedobór wody pitnej, hałas miejski, składowanie odpadów komunalnych, oraz degradacja zieleni miejskiej. Zagrożenia środowiska wiejskiego to: również niedobór wody pitnej, nieodpowiednie gospodarowanie odpadami, nieumiejętne stosowanie chemicznych środków ochrony roślin, nadmierne stosowanie nawozów mineralnych, a także składanie odchodów zwierzęcych , oraz odpadów roślinnych.

Każdy kiedyś umrze, to jest chyba jedna z bardziej pewnych rzeczy na tym świecie, reszta tak naprawdę nie jest do końca pewna. Szanuj swoje życie człowieku. Masz je tylko jedno. Nie możesz chcieć umrzeć tylko dlatego, że jest ci strasznie źle na tym świecie. Problemy były, są i będą w twoim życiu, więc nie daj się. Nie poddawaj się. Ludzie często wybierają śmierć , niż walkę z problemami. To nie jest jedyne i dobre rozwiązanie. Życie na ziemi jest nam dane po to, byśmy się nim cieszyli i dawali radość innym, a problemy są po to, byśmy uczyli się jak z nimi walczyć. Oczywiście każdy ma inne. Jeden jest chory na nieuleczalną chorobę, inny cierpi na brak pieniędzy. Dla każdego problem tkwi gdzie indziej. Nikt nie potrafi zrozumieć, że cierpienie czy zmartwienia mają swój sens. Wcześniej czy później człowiek zauważa ten sens. Jednak zazwyczaj musi minąć bardzo dużo czasu, zanim będziemy myśleć inaczej. Nie wolno się załamywać, myśleć o śmierci tylko dlatego, że jesteśmy załamani, mamy depresje i nie wiemy jak z niej wyjść. Na niektórych spada wiele nieszczęścia, inni wydaje się, że nie maja go wcale, ale to często bywa złudne. Czasami ci niby weseli i radośni w głębi siebie mogą nosić więcej smutku niż ci naprawdę dotknięci przez los. Jeśli masz dość życia, dość problemów, nie sięgaj po najgorsze, to nie jest wyjście.Każdy ma prawo być załamanym. Ma prawo mieć wszystkiego dość i nie radzić sobie z problemami, ale czy możesz myśleć o życiu jak o skończonym? Nie możesz tego zrobić. Dostałeś największy dar, jakim jest twoje życie. Często się słyszy, jak wiele młodych ludzi popełniło samobójstwo i jak wiele miało tylko zamiar , ale na tym się na szczęście skończyło. Ci ludzie nie myślą o swoich bliskich i znajomych. Nie myślą jak wielki ból mogą zadać lub zadali innym ludziom. Wbrew pozorom zabicie się nie jest łatwe. Odważni się decydują na ten krok. Niestety większości się to udaje. Jakim trzeba być załamanym , by sięgać po najgorsze. Nie można tracić życia w ten sposób. Jest jeszcze wiele do przeżycia i wiele radości na pewno nas spotka, a chwilowe problemy zawsze w jakiś sposób można rozwiązać. Podobno zawsze jest wyjście. Z każdego problemu . Tylko człowiekowi brakuje albo cierpliwości, albo chęci na poprawę, jest już do tego stopnia zmarnowany życiem, w którym nie odnosi sukcesów, że nie chce mu się już czekać na jakiekolwiek pozytywne efekty. Wtedy właśnie sięga po śmierć.

Przypuszcza się, że za jakieś pięć lat połowa ludności będzie mieszkać w miastach. Proces urbanizacji przebiega szybciej w krajach trzeciego świata, gdzie w ostatnich pięćdziesięciu latach ludność miast osiągnęła 39% wszystkich mieszkańców. Na świecie jest obecnie 41 miast co najmniej 50 – milionowych, a do 2050 roku będzie ich o 23 więcej, wszystkie w krajach rozwijających się. Hong Hong jest najgęściej zaludnionym miastem na świecie: 9800 mieszkańców przypada na jeden kilometr kwadratowy. Na drugiej pozycji znajduje się Lagos w Nigerii – 67600 mieszkańców na jeden kilometr kwadratowy. Stolice są na ogół największymi i najludniejszymi miastami państw. Ale są też przypadki, gdy miasto nie będące stolicą ma największą liczbę mieszkańców. Na przykład Szanghaj w Chinach liczy ponad 13 milionów mieszkańców a Pekin tylko 11 milionów. Nowy Jork zamieszkuje 20 milionów osób, a Waszyngton tylko 5 milionów osób. Kraje mające najsilniejsze gospodarki to: Stany Zjednoczone, Japonia i Niemcy. Ich PKB wynosi odpowiednio: 10 143, 4141 i 1847 miliardy dolarów. Polska ma PKB wynoszący 4734 dolarów na jednego mieszkańca rocznie. 92% światowego PKB wytwarza się w Europie, Azji i Ameryce Północnej. Najbogatszym krajem na świecie jest Luksemburg, gdzie średni dochód na głowę wynosi 43 tysiące dolarów rocznie, a najbiedniejszy to Etiopia, gdzie kwota ta wynosi 100 dolarów, czyli niewiele ponad ćwierć dolara dziennie, tyle ile kosztuje kilka listków gumy do żucia. Chociaż na ogół poszczególni Amerykanie i Europejczycy uważają się za bogatych, nie zmienia to faktu, że w niecały tydzień zarabiają tyle, ile mieszkańcy krajów najbiedniejszych są w stanie zarobić przez cały rok. Nie przypadkiem w krajach zachodnich ludzie średnio wydają 10 000 – 20 000 dolarów rocznie, a w krajach trzeciego świata wydaje się przez rok tyle, ile rodzina amerykańska płaci za kilka hamburgerów z frytkami w sobotni wieczór. Somalijczyk wydaje średnio w ciągu roku 17 dolarów, mieszkaniec Tanzanii około 61 dolarów.

Zużycie energii na jednego mieszkańca w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie jest około dwa razy wyższe niż w Europie, dziesięć razy wyższe niż w Azji i dwadzieścia razy większe niż w Afryce. Same Stany Zjednoczone zużywają ponad jedną czwartą światowego wydobycia ropy naftowej. W Azji notuje się ostatnio burzliwy wzrost gospodarczy, któremu towarzyszy analogiczny wzrost konsumpcji. W ciągu niecałych pięćdziesięciu lat chińska gospodarka wzrosła ponad dziesięć razy, a konsumpcja wzrosła osiemnastokrotnie. Przewiduje się, że w ciągu dwudziestu lat Chiny mogą podwoić konsumpcję węgla, co wiąże się z emisją do atmosfery dużych ilości dwutlenku węgla, przewyższających nawet wskaźniki USA. Takie zanieczyszczenie może mieć poważne skutki dla środowiska. Odnawialnymi źródłami energii są: energia słoneczna, energia pływów morza i energia wiatru. Niger i Burkina Faso mają najmniejszą liczbę dzieci zapisanych do szkoły podstawowej: 29% i 40%. W tych dwóch afrykańskich krajach nauką na poziomie podstawowym objęta jest mniejszość dzieci. Nie przypadkiem chodzi o kraje o najmniejszym stopniu alfabetyzacji na świecie. Jedynie odpowiednio 14,3% i 20,7% ich populacji potrafi czytać i pisać. Kanada ma największy procent studentów: 90% w wieku studenckim. W Polsce odsetek ten wynosi 47%, mniej niż w Niemczech i Holandii, ale więcej niż w Izraelu i Japonii. Mołdawia jest krajem najwięcej inwestującym w szkolnictwo, przed Namibią i Zimbabwe. Także biedne kraje jak Jamajka, Jemen czy Jordania dużo wydają na szkołę, natomiast Chiny mimo wielkiego w ostatnich latach wzrostu gospodarki, na edukację przeznaczają tylko 2,05 % PKB. Nigeria i Sudan znajdują się na końcu tej klasyfikacji, gdyż chronicznie borykają się z takimi problemami jak wojny, krwawe przewroty polityczne, głód i zacofanie ekonomiczne. Jeśli chodzi o główne powody zgonów, Holandia zajmuje pierwsze miejsce pod względem zgonów na raka, w Azejberdzanie 44,8% osób umiera z powodu układu krążenia, a w Szwecji dwóch obywateli na trzech pada ofiarą raka lub choroby krążenia, które są tam prawdziwą plagą. Ekwador i Wenezuela zajmują pierwsze i drugie miejsce pod względem liczby zgonów spowodowanych chorobami zakaźnymi, a także zgonów w wyniku wypadków samochodowych. W Kongo jedną z najważniejszych przyczyn zgonów jest AIDS. W Nigerii tylko 10% ludności ma dostęp do podstawowej opieki medycznej, ale także w dość wysoko rozwiniętej Argentynie ponad 30% ludności nie może korzystać z leków, co świadczy o tym, że problem ochrony zdrowia nie jest prostą zależnością związaną z zamożnością państwa. Kwoty przeznaczone na ochronę zdrowia są znaczne we wszystkich krajach wysoko rozwiniętych. Na pierwszym miejscu znajdują się Stany Zjednoczone, gdzie jest to 13% PKB.