Co sekunda na świecie rodzi się troje dzieci. Co cztery dni przybywa milion mieszkańców ziemi. Co trzy lata liczba ludności wzrasta mniej więcej o 240 – 260 milionów osób. 98% tego wzrostu zawdzięczamy krajom rozwijającym się. Ponad 30 narodów trzeciego świata podwoi liczbę ludności w najbliższych 30 lata, co radykalnie zmieni demograficzne stosunki na naszej planecie. Prognozy na rok 2050 przewidują, że najludniejszymi państwami będą w kolei: Indie – 1 707 milionów, Chiny – 1 322,4 miliony i USA – 394,2 miliony. Na czwartym miejscu znajdzie się Nigeria – 337,5 milionów, a na piątym Indonezja z 330,6 milionami mieszkańców. Tak gwałtowny wzrost liczby ludności skazuje jednak kraje trzeciego świata na biedę. W tych państwach rozwój gospodarczy nie nadąża za rozwojem demograficznym. Stale narasta różnica między bogatymi a biednymi. Nie wynika to z nieudolnych rządów tych krajów, lecz z globalnej polityki państw lepiej rozwiniętych. Dla zapewnienia stabilności danej populacji średnio na jedną parę powinno przypadać dwoje dzieci. Obecnie, na 196 krajów, 67 ma współczynnik płodności niższy od poziomu zapewniającego zastępowanie pokoleń. Ponieważ w krajach trzeciego świata współczynnik płodności spadł z sześciu dzieci do 3,3, przewiduje się stabilizację wzrostu liczby ludności na świecie około roku 2050. W Jemenie i Nigrze około 50% ludności nie ma jeszcze 15 lat. Do Włoch należy rekord udziału procentowego osób starszych: 18% Włochów ma ponad 65 lat. Kraj ten jest także na szczycie klasyfikacji krajów pod względem mediany wieku, tuz za Japonią, Liberią i Nigerią. Niger jest zaś krajem o największych przyrostach naturalnych. Ukraina natomiast ma ujemny przyrost naturalny. Koreę północną wyróżnia to, że dwoje dzieci na tysiąc rodzą matki nastolatki. Na najdłuższe życie mogą liczyć mieszkańcy Japonii, gdzie średnia życia kobiet wynosi 83,5 lat, a mężczyzn 77,2 lata.

Przypuszcza się, że za jakieś pięć lat połowa ludności będzie mieszkać w miastach. Proces urbanizacji przebiega szybciej w krajach trzeciego świata, gdzie w ostatnich pięćdziesięciu latach ludność miast osiągnęła 39% wszystkich mieszkańców. Na świecie jest obecnie 41 miast co najmniej 50 – milionowych, a do 2050 roku będzie ich o 23 więcej, wszystkie w krajach rozwijających się. Hong Hong jest najgęściej zaludnionym miastem na świecie: 9800 mieszkańców przypada na jeden kilometr kwadratowy. Na drugiej pozycji znajduje się Lagos w Nigerii – 67600 mieszkańców na jeden kilometr kwadratowy. Stolice są na ogół największymi i najludniejszymi miastami państw. Ale są też przypadki, gdy miasto nie będące stolicą ma największą liczbę mieszkańców. Na przykład Szanghaj w Chinach liczy ponad 13 milionów mieszkańców a Pekin tylko 11 milionów. Nowy Jork zamieszkuje 20 milionów osób, a Waszyngton tylko 5 milionów osób. Kraje mające najsilniejsze gospodarki to: Stany Zjednoczone, Japonia i Niemcy. Ich PKB wynosi odpowiednio: 10 143, 4141 i 1847 miliardy dolarów. Polska ma PKB wynoszący 4734 dolarów na jednego mieszkańca rocznie. 92% światowego PKB wytwarza się w Europie, Azji i Ameryce Północnej. Najbogatszym krajem na świecie jest Luksemburg, gdzie średni dochód na głowę wynosi 43 tysiące dolarów rocznie, a najbiedniejszy to Etiopia, gdzie kwota ta wynosi 100 dolarów, czyli niewiele ponad ćwierć dolara dziennie, tyle ile kosztuje kilka listków gumy do żucia. Chociaż na ogół poszczególni Amerykanie i Europejczycy uważają się za bogatych, nie zmienia to faktu, że w niecały tydzień zarabiają tyle, ile mieszkańcy krajów najbiedniejszych są w stanie zarobić przez cały rok. Nie przypadkiem w krajach zachodnich ludzie średnio wydają 10 000 – 20 000 dolarów rocznie, a w krajach trzeciego świata wydaje się przez rok tyle, ile rodzina amerykańska płaci za kilka hamburgerów z frytkami w sobotni wieczór. Somalijczyk wydaje średnio w ciągu roku 17 dolarów, mieszkaniec Tanzanii około 61 dolarów.

Zużycie energii na jednego mieszkańca w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie jest około dwa razy wyższe niż w Europie, dziesięć razy wyższe niż w Azji i dwadzieścia razy większe niż w Afryce. Same Stany Zjednoczone zużywają ponad jedną czwartą światowego wydobycia ropy naftowej. W Azji notuje się ostatnio burzliwy wzrost gospodarczy, któremu towarzyszy analogiczny wzrost konsumpcji. W ciągu niecałych pięćdziesięciu lat chińska gospodarka wzrosła ponad dziesięć razy, a konsumpcja wzrosła osiemnastokrotnie. Przewiduje się, że w ciągu dwudziestu lat Chiny mogą podwoić konsumpcję węgla, co wiąże się z emisją do atmosfery dużych ilości dwutlenku węgla, przewyższających nawet wskaźniki USA. Takie zanieczyszczenie może mieć poważne skutki dla środowiska. Odnawialnymi źródłami energii są: energia słoneczna, energia pływów morza i energia wiatru. Niger i Burkina Faso mają najmniejszą liczbę dzieci zapisanych do szkoły podstawowej: 29% i 40%. W tych dwóch afrykańskich krajach nauką na poziomie podstawowym objęta jest mniejszość dzieci. Nie przypadkiem chodzi o kraje o najmniejszym stopniu alfabetyzacji na świecie. Jedynie odpowiednio 14,3% i 20,7% ich populacji potrafi czytać i pisać. Kanada ma największy procent studentów: 90% w wieku studenckim. W Polsce odsetek ten wynosi 47%, mniej niż w Niemczech i Holandii, ale więcej niż w Izraelu i Japonii. Mołdawia jest krajem najwięcej inwestującym w szkolnictwo, przed Namibią i Zimbabwe. Także biedne kraje jak Jamajka, Jemen czy Jordania dużo wydają na szkołę, natomiast Chiny mimo wielkiego w ostatnich latach wzrostu gospodarki, na edukację przeznaczają tylko 2,05 % PKB. Nigeria i Sudan znajdują się na końcu tej klasyfikacji, gdyż chronicznie borykają się z takimi problemami jak wojny, krwawe przewroty polityczne, głód i zacofanie ekonomiczne. Jeśli chodzi o główne powody zgonów, Holandia zajmuje pierwsze miejsce pod względem zgonów na raka, w Azejberdzanie 44,8% osób umiera z powodu układu krążenia, a w Szwecji dwóch obywateli na trzech pada ofiarą raka lub choroby krążenia, które są tam prawdziwą plagą. Ekwador i Wenezuela zajmują pierwsze i drugie miejsce pod względem liczby zgonów spowodowanych chorobami zakaźnymi, a także zgonów w wyniku wypadków samochodowych. W Kongo jedną z najważniejszych przyczyn zgonów jest AIDS. W Nigerii tylko 10% ludności ma dostęp do podstawowej opieki medycznej, ale także w dość wysoko rozwiniętej Argentynie ponad 30% ludności nie może korzystać z leków, co świadczy o tym, że problem ochrony zdrowia nie jest prostą zależnością związaną z zamożnością państwa. Kwoty przeznaczone na ochronę zdrowia są znaczne we wszystkich krajach wysoko rozwiniętych. Na pierwszym miejscu znajdują się Stany Zjednoczone, gdzie jest to 13% PKB.