Nie myśl, że żyjesz po to, by cierpieć. Żyjesz po to, by być szczęśliwym , tak jak każdy człowiek.Szanse na życie ma każdy, ale jeden żyje dłużej, inny krócej. Nie człowiek o tym decyduje, a Pan Bóg. Jednak wielu śmiałków zadecydowało za niego. Łykając tonę proszków, czy powodując wypadek. Sposobów na zabicie się jest wiele, ale nie każdy jest odważny. Nie myślmy o śmierci, mając całe życie przed sobą. Człowiek dostał coś, czego nie potrafi szanować. Nie dba o to, co ma a cierpi z powodu tego, czego nie ma. Zawsze będzie dążył do bogactwa materialnego, a tymczasem nie pamięta o tym, ze ma coś więcej niż materializm, ma wnętrze, ma wszystko co daje radość. Trzeba umieć zobaczyć tę radość. Ludzie nie wiedzą, że inni nie mają tego co oni teraz mają. Dlatego tez szanujmy wszystko, co mamy w życiu, czy chorobę czy bogactwo, czy miłość, bo dostaliśmy to od samego Pana Boga. Możemy śmiało powiedzieć, że nieważne co mamy lub czego nie mamy, jesteśmy wielkimi szczęściarzami. Mamy szanse na życie, a życie jest piękne. Warte wszystkiego, nawet gdy cie ono nie oszczędza, nie daje żadnych radości, może taki jest plan Boga? Może to jakaś próba? Nie trać tego, co dostałeś, człowieku. Gdy ktoś umiera, czujemy ból i ogromną stratę. Nigdy nie mów, że chcesz umrzeć, ranisz tym ludzi, którzy są obok ciebie.Często myślimy, że skoro jesteśmy chorzy, nie mamy pieniędzy, nie układa nam się w życiu nic, że Bóg nas opuścił. To bzdura. Jak mówi sławne przysłowie, by się podnieść trzeba najpierw upaść. Skąd możesz wiedzieć, co ci los szykuje? Co ci Bóg zaplanował za kilka lat a może kilka dni? Nie wiesz co, więc nie narzekaj i w pokorze czekaj na lepsze dni. Proś o nie a na pewno Bóg cie wysłucha. Mamy prawo do słabości. Nikt nie jest robotem, ale trzeba też umieć widzieć dobre, pozytywne rzeczy w swoim życiu, nie tylko narzekać, że czegoś wiecznie nie mamy. A gdzie twoja nadzieja? Nie wierzysz w swoje szczęście? Ono jest ale pokazuje się wtedy, kiedy ty się go zupełnie nie spodziewasz. Zawsze szczęście zaskakuje tych, którzy w nie nie wierzyli lub nie wierzą od dłuższego czasu. W szczęście zawsze należy wierzyć, to cel życia człowieka. Każdy do niego dąży i chce je czuć w swoim życiu namacalnie. Wiadomo, kiedyś umrzemy, ale cieszmy się życiem, po to je mamy. Mówią , że śmierć to nie koniec, to początek i jest w tym racja. Choć nie wiemy co nas czeka po drugiej stronie.

Jednym z istotnych czynników o naturze społecznej wpływającym na zjawisko samobójstwa jest, bez wątpienia, wiek.Bardzo rzadko mamy do czynienia z samobójstwami wśród dzieci. Wskaźnik prób samobójczych zdecydowanie wzrasta w przypadku młodzieży w okresie dojrzewania. W badaniach amerykańskich stwierdzono, że samobójstwa wśród tej grupy wiekowej zajmują czwarte miejsce jako przyczyna wszystkich zgonów. Badacze maja wiele problemów z ustaleniem, dlaczego tak się dziej. Bardzo często podają wyjaśnienia związane z nadużywaniem narkotyków, wywieraniem nacisku przez szkołę. Jak się okazuje jednak, najważniejszymi czynnikami ujawnianymi przez tych, których udało się uratować, są naciski rodziców, przytłaczające poczucie braku jakiejkolwiek nadziei, a przede wszystkim poczucie samotności. Osoby w średnim wieku wskaźniki samobójstw są jeszcze większe, co z pewnością wiąże się z presją ze strony rodziny, a także ludzi związanych z pracą zawodową. Ponadto ważny wpływ mają zmiany natury psychicznej i fizycznej, które alarmują o nadchodzącej starości. W wieku starczym wskaźnik samobójstw się zmniejsza, choć wówczas próby okazują się najbardziej skuteczne. Pleć wywiera istotny wpływ na podejmowanie prób samobójczych, a także na to, jak taka próba się zakończy.Płeć jest jednym z czynników społecznych ściśle powiązanych z liczbą samobójstw. Co bardzo interesujące, kobiety o wiele liczniej próbują odebrać sobie życie. Według badań przeprowadzanych w Stanach Zjednoczonych ich liczba w porównaniu do liczby mężczyzn jest nawet trzykrotnie większa. Próby mężczyzn jednak trzykrotnie częściej jednak okazują się skuteczniejsze. W tym samym kraju stwierdzono, że wśród kobiet próbujących targnąć się na własne życie aż dwa razy więcej od innych było gospodyń domowych. Wynika to zapewne z faktu, że kiedyś ich status społeczny był zdecydowanie wyższy. Obecnie wiele z takich kobiet chciałoby uniknąć siedzenia w domu. Ponadto, wiele z nich z racji wykonywania tych obowiązków przebywa w odosobnieniu, w pełnej izolacji, co również wpływa na ich samopoczucie. Wśród prób samobójczych podejmowanych przez mężczyzn przeważają te z użyciem broni palnej oraz wieszaniem się, natomiast wśród kobiet wiążą się one z używaniem lekarstw, trucizny lub gazu. To przede wszystkim stwarza różnicę między skutecznością tych prób wśród obu grup.

Myśli o samobójstwie wydaja się być powszechne i dotyczyć wielkiej grupy ludzi w każdym społeczeństwie.Myśl o samobójstwie należy do tego rodzaju myśli, które zdarzają się czasami każdemu. Najczęściej występują w trudnych okresach życia, gdy trudno sobie wyobrazić, w jaki sposób zdoła się przeżyć kolejny dzień. Także wówczas, kiedy życie wydaje się zbyt męczące i niesie za dużo cierpień. Często myśli te wiążą się z utratą bliskich osób, ale także wtedy, gdy zawiodła nas osoba, którą kochamy, gdy spotkały nas niepowodzenia w szkole, w pracy, w grupie koleżeńskiej. Wszystkie te sprawy nabierają wówczas charakteru ostatecznych i takich, które będą trwać wiecznie. Mimo jednak faktu, że myśli te są powszechne, tak naprawdę mało osób decyduje się na ostateczny krok. Przede wszystkim dlatego, że człowiek posiada instynkt samozachowawczy, dzięki któremu pomimo czarnych, beznadziejnych myśli stara się jednak egzystować i trwać. Uczucia beznadziei oraz pragnienia skończenia ze sobą mają więc charakter impulsu, który z czasem przechodzi i któremu warto się opierać. W zjawisku samobójstwa można wyróżnić dwie ważne cechy związane z jego przyczynami i skutkami.Samobójstwo posiada dwie główne cechy, które pozwalają je zdefiniować. Tymi cechami są zamiar oraz wynik. Samobójstwo popełniają ci z ludzi, którzy mieli taki zamiar i którzy rzeczywiście to uczynili. Pomimo oczywistych wyników samobójstwa, a więc tego, czy jednostka żyje czy nie, z problemem zamiaru nie jest taka prosta sprawa. Niektóre z przypadków jasno pokazują zamiar odebrania sobie życia. Na przykład wtedy, gdy ktoś skoczył z dachu, z mostu lub strzelił sobie z pistoletu w głowę. Inne jednak przykłady, takie jak zażycie pigułek nasennych nie są już jednak takie oczywiste. Szczególnie, gdy ktoś po przyjęciu dawki leków od razu dzwoni do kogoś, informują go o tym, co zrobił. Najbardziej przerażającym dla normalnego człowieka zamiarem jest tak zwane igranie ze śmiercią. Ma to miejsce wówczas, gdy jakaś osoba uzależnia swoje życie od jakiś czynników zewnętrznych. Klasycznym przykładem takiego zachowania jest gra w “rosyjską ruletkę”, która w niektórych krajach jest nawet formą hazardowej zabawy.

To, czy ktoś przebywa w związku małżeńskim pozwala w ogromnym stopniu przewidzieć, czy spróbuje odebrać sobie życie.Udowodniono ponad wszelką wątpliwość, że małżeństwo wiąże się nierozerwalnie z mniejsza liczbą samobójstw. Mimo poglądów na upadające znaczenie tej instytucji, można stwierdzić, że szczególnie w odniesieniu do mężczyzn fakt ten ujemnie wpływa na podejmowanie prób samobójczych. Rozwód lub owdowienie, z kolei w sposób bardzo istotny zwiększają prawdopodobieństwo samobójczej śmierci i, co można się domyślić, jest częstszym zjawiskiem wśród mężczyzn. Sytuacje związane ze zmianą stanu cywilnego przyczyniają się znacznie do podejmowania prób samobójczych wraz z długością stażu małżeńskiego. Ludziom, którzy rozwodzą się po wielu latach małżeństwa naprawdę trudno jest zaczynać wszystko od nowa. A najczęściej jest tak, że to tylko jedna strona chce rozwodu. Tej drugiej jest wówczas bardzo trudno się pozbierać i zaczynać swoje życie niejako od początku. Z kolei, ludziom starszym, którzy zostają sami w wyniku śmierci współmałżonka, z którym przeżyli wiele lat, bardzo trudno jest się z tym faktem pogodzić. Radzenie sobie ze sprawami finansowymi nie jest najważniejszym wskaźnikiem, który wpływa na zjawisko samobójstwa.Bardzo rozpowszechnionym wydaje się stwierdzenie, że znacznie więcej jest samobójstw wśród ludzi, którzy mają kłopoty finansowe. Jest to obserwacja nie mająca pokrycia w dowodach. Samobójstwa zdarzają się także wśród ludzi, którzy żyją całkiem normalnie, jak i wśród ludzi zamożnych. Nie ma więc istotnego znaczenia, czy danej osobie powodzi się w sferze materialnej. Co prawda, powszechnie wiadomo, że pieniądze są niezmiernie ważne w życiu każdego człowieka, ale to nie fakt ich posiadania lub nie decyduje o tym, czy ktoś targnie się na swoje życie. Jest jednak pewna prawidłowość dotycząca samobójstw, a ściśle związana z warunkami ekonomicznymi. Otóż, wskaźnik samobójstw znacząco wzrasta w sytuacjach kryzysu ekonomicznego i to zarówno wśród ludzi gorzej, jak i lepiej sytuowanych. Ma to związek z niepewnością, brakiem stabilizacji, brakiem zaspokojenia potrzeby bezpieczeństwa, które to są bardzo charakterystyczne dla czasów, które określa się kryzysem finansowym. W takich momentach inne czynniki decydują o tym, czy ktoś chce się targnąć na swoje życie. amobójcy posiadają pewne ważne cechy, które odróżniają ich do innych członków społeczeństwa.Bardzo istotnym elementem łączącym osoby, które podejmują próby samobójcze jest fakt, że nachodzi je tak zwane poczucie bezradności. Stan ten charakteryzuje się brakiem nadziei, dojmującym uczuciem rozpaczy. Przekonania, że nic nie jest się w stanie zrobić, że w żaden sposób nie uda się zmienić danej sytuacji. Ponadto, nikt nie jest w stanie pomóc i że brak jest jakichkolwiek dobrych perspektyw na przyszłość. Bardzo znamienne jest to, że moment podjęcia próby samobójczej poprzedza krótko-, choć częściej długotrwała depresja. Może ona w ogóle nie być zauważalna dla otoczenia, w jakim znajduje się dna osoba, a jej sygnały mogą być bardzo subtelne. Bardzo ważne jest w takich sytuacjach zwracanie uwagi na te niezbyt czasami zauważalne symptomy depresyjne. A przede wszystkim należy unikać wówczas stwierdzeń o tym, że trzeba się brać w garść, że trzeba być twardym itp. Człowiek będący w depresji potrzebuje pewnego rodzaju wsparcia, zrozumienia i podtrzymania na duchu, a nie rad w stylu “uśmiechnij się, jutro będzie lepiej”.